Philippe Vindal
Coll. Musée d'Ixelles
(dépôt temporaire au art&marges musée)

Philippe Vindal

1945 - 2009, België

De zin om de tijdelijkheid van de plaats op te heffen is gekoppeld aan het tekort, aan het onbewoonde. Dit stilzetten van de tijd fascineert de blik van Philippe en hij kan het slechts vertalen door middel van allerhande achtergelaten speelgoed, in afwachting dat het opnieuw vastgepakt wordt door het kind dat het bezit. Het werk is volledig doordrenkt met de zin om te bouwen en te vernielen: plaatsen ontworpen alsof ze klaar waren om te barsten.
 
Hij is als een koorddanser, tegelijk bang zijn voor en verlangen naar de leegte. Soms ziet hij zichzelf als de structuur, zijn eigen lichaam waar hij is uitgegooid en waarvan hij nooit alle stukjes zal kennen.

Hij is de anarchitect van een micromaatschappij.